Gençliğin bir rüzgar, savurup gidecek,
Tatların iz bırakmaz, hepsi tükenecek.
Heyecan bir gölge, gün gelir sönecek,
Tek tek taşların gibi, dökülüp bitecek.
Her göz kırpışında bir umut sızar,
Cazibesi kuyruklu, bin yalan yazar.
Nişanlısı çoktur, ama hep yavan,
Kimseyle evlenmez, dünya hep talan.
Bir bina gibi beden, her gün yıkılır,
Zaman, duvarlarını bir bir aşındırır.
İstesek de istemesek de hüküm budur,
Aldanma dünyaya, sonunda hep unutur.
Gençliğin de gidecek… Aldığın tatlar da gidecek… Heyecanın da gidecek… Tek tek gideceksin… Binanın taşları gibi her gün dökülüyorlar. İstesen de istemesen de. İşte burada aldanılmaması gereken cazibe, bu dünyanın cazibesi. Herkese göz kırpar, ama kimseye yar olmaz. Herkesle nişanlanır, ama kimseyle evlenmez…