Yazar: İSMAİL ÇAKIR

Hiç bir şey söylemediğin zaman,Her şeyi anlatman ne tuhaf.En çok o zaman konuşuyorsun bana.Bakışların bir mezar taşı gibi dikiliyor içime,suskunluğun, ölüm ilanı gibi asılıyor duvarlara. […]

Sövmek geçiyor içimden,dilimin ucunda bir ordu duruyor.Ama ben,her küfrü yutuyorum,boğazıma üç nokta saplayarak.Üç nokta… Ne çok şey sığıyor içine.Bir isyanın ayak sesi,bir çığlığın parmak izi,ve […]

Elbet bir gün ayrılacağız. Ama sonra,Atomlarımız buluşur belki.Senden iki hidrojen gelir,Benden bir oksijen. Bir su damlası oluruz. İçiliriz bir çocuğun avucunda.Ya da buhar olup göğe […]

2: ÜMÜĞÜNÜ SIKARKENÖldürüyorum günleri,Sessizce, itinayla.Önce nefes borularına şiir tıkıyorum,Sonra çırpınmalarını sayıyorum.Zehirliyorum saatleriHer tik tak bir sancı,Her saniye, adını boğarak geçiyor.Senin yokluğunla kanatıyorum zamanı,Çırılçıplak bırakıyorum takvimleri,Sensiz […]

Zombiruni mahlasıyla şiirler yazıyordu, yazdığı şiirleri bir internet sitesinde paylaşıyordu. Kurbanları yazdığı şiiri beğenenler arasından seçiyordu. Ve ona da şiir yazıyordu. ve işini bitiriyordu. Sonra […]

Ben sana bir hikâye yazdım. İlk cümlesine “sen”i sakladım, sonuna “biz”i bırakmak istedim. Ama sen kapağını bile aralamadın. Okumadığın bir hikâyede bekliyorum seni. Bir kuyunun […]